نقص و شرم چیست و چرا به وجود می‌آید؟

منتشرشده توسط mahsa mahsa در تاریخ

نقص و شرم

نقص و شرم یعنی در عمیق ترین سطوح ذهنی ام معتقدم آنقدرها ‌که باید خوب نیستم

نقص و شرم یعنی احساس ارزشمندی نکردن، احساس دوست نداشتنی بودن، این فکر که عیب و ایرادی درونی دارم و اگر کسی آن را بفهمد، دچار احساس شرمندگی میشوم

نقص و شرم چگونه شکل میگیرد؟

زمانی که کودک بودیم، نزدیکترین افراد زندگیمان که والدین یا خواهر و برادرها یا همسالانمان بودند، به اندازه ی کافی احساس مهم و ارزشمند بودن به ما نداده اند، به اندازه کافی احساس نکردیم که خوبیم و صرفا به خاطر وجود داشتن و انسان بودنمان باارزشیم

اگر اوضاع وخیم تر ازین بوده و به خاطر ظاهر و قد و اندازه و هیکلمان و حتی بعضی رفتارهایمان مورد تمسخر و قضاوت و انتقاد و تحقیر و سرزنش و طرد شدن قرار گرفته ایم، این باور در ما شکل گرفته که ذاتا ادم مشکل داری هستیم.

گاهی نقص و شرم به این دلایل نیست و اوضاع برعکس است، مورد تایید بودیم و موفق بودیم و تلاش میکردیم، اما هیچوقت نمیتوانستیم رضایت پدر و مادر را جلب کنیم، هرچقدر تلاش میکردیم به ایده ال ها و معیارهای والدینمان دست نمیافتیم، آنها فقط ۱۰۰ میخواستند و حتی به ۹۰ هم راضی نبودند، در نتیجه بازهم باور میکردیم که ما مشکل داریم….

این باور، این احساس با ما رشد کرده و بزرگ شده… امروز برای مقابله با این باور و احساس خوب نبودن کارهای مختلفی‌ می کنیم:

همه تلاش و توان و تمرکز و انرژی مان را میگذاریم روی ظاهری زیبا و بی عیب و نقص داشتن، تن به عمل های جراحی مختلف میدهیم تا فقط و فقط مورد تایید و پذیرش و دوست داشتن دیگران قرار بگیریم.

ثروت و ثروت اندوزی برایمان بیش از حد مهم می شود. مدام بیشتر و بیشتر میخواهیم، تا بقیه بگویند فلانی را ببینید چقدر داراست، آنوقت یک نفس راحت میکشیم که دیده شدیم و تایید شدیم. به دنبال همسری ثروتمند میگردیم  تا بر روی بی ارزشی درونی مان نقابی بزنیم و او را چون مدالی طلایی به همه نشان دهیم و بگوییم ببینید چه به دست اوردم، پس من ارزشمندم. مرا ببینید….

می شویم یک معتاد به کار که مدام و مدام کار میکنیم، از تفریح و سلامت و روابط دوستانه و صمیمانه مان میگذریم چون میخواهیم پیشرفت کنیم، رشد کنیم، موفق شویم ولی به بهای از دست دادن سایر جنبه های زندگیمان، به بهای اسیب های جسمانی و روانی به خودمان….

وارد روابط عاطفی سطحی و موازی میشویم‌ تا به خودمان ثابت کنیم با ارزشیم و خیلی ها خواهانمان هستند. اما دریغا و افسوس که این روابط نه عمقی دارند و نه لذتی

اگر فکر کنیم در کاری، یا جایی نمیتوانیم  به نحو عالی و کامل و بی عیب و نقص عمل کنیم اصلا طرفش نمیرویم.

و یا میپذیریم که بی ارزشیم و مدام خودمان را با دیگران مقایسه میکنیم و خودمان را ناارزنده می کنیم و اجازه میدهیم دیگران با ما چنین رفتارهای داشته باشند

و همه ی اینها یعنی نقص و شرم…. یعنی باور به اینکه آنقدرها که باید خوب نیستم. نقص و شرم یعنی نقابی زیبا به چهره ولی احساسی بد در درون، یعنی نمایش دادن آنچه که به واقع نیستیم.

🎈 تلاش برای زیبایی، ثروتمند شدن، تلاش و کار کردن و موفق شدن همه رفتارهای سالمی هستند. تاکید آنجاست که تمرکز افراطی و بیش از حد براین مسائل وجود دارد و پای هیجانهای شدید در مورد این‌مسائل در میان است.

🎈 خودمان را ببینیم، درونمان را ببینیم، میتوانیم همینطور که هستیم و با وجود همه عیب و نقص هایمان خودمان را دوست داشته باشیم و  بپذیدیم؟
دکتر نسرین جهانمرد، مشاور و درمانگر، صاحب امتیاز (کلینیک قطعه گم شده)

دسته‌ها: روانشناسی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *