اسم حال بد را عشق نگذاریم❤💔

منتشرشده توسط mahsa mahsa در تاریخ

دوست داشتن و دوست داشته شدن یکی از قشنگترین احساسهای دنیاست، به شرط آنکه متقابل باشد. از سر وابستگی و بدبینی و کنترل گری و خودخواهی و حال بد نباشد. منظور دوست داشتن سالم است و نه بیمارگونه…

‍ گاهی روی حسهایمان، نام اشتباه میگذاریم…
به نام عشق و دوست داشتن، کنترل میکنیم، حسادت میکنیم، وابسته و چسبنده میشویم، منفعل می شویم و همه ی زندگی مان خلاصه میشود در رابطه عاطفی و طرف مقابل. و دچار تنش و اضطراب و بیقراری…
اینها عشق نیستند….
اسم حال بدمان را “عشق” نگذاریم
حال بدمان را دریابیم و درمانش کنیم.

هرچقدر بیشتر میدویم به سمت او و بیشتر تلاش میکنیم برای به دست آوردنش، او بیشتر دور می شود و بیشتر پا به فرار میگذارد. این فاصله کم نمیشود با دویدن و دست و پا زدن…

آدم ها درمان دردهای درونی و عاطفی ما نیستند. آدم ها ناجیان قدرتمند شبیه افسانه ها و اسطوره ها نیستند تا بیایند و معجزه کنند و زندگی مان را ازین رو به آن رو کنند. کمی واقع بین باشیم، آنها هم زخم ها و دردهای خودشان را دارند. خودمانیم که باید تلاش کنیم برای ساختن زندگی و رویاهایمان و این یعنی مسئولیت پذیری…

مگر جز این هست که این دردها از درونمان و برای خودمان هستند. چطور انتظار داریم وقتی خودمان نمیخواهیم مسئولیت تغییر و رشد و بهبود را بپذیریم، کسی از راه برسد و با حضورش دنیایمان را تغییر دهد. به جای دست و پا زدنهای بیرونی، این حجم فاصله را با درونمان و آنچه در آن رخ میدهد کمتر کنیم تا خودآگاهتر شویم و رشدیافته تر…

در این هستی هریک از ما تنها به دنیا می آییم و تنها میمیریم و در این سفر میتوانیم همسفرانی را کنار خودمان داشته باشیم تا رنج تنهاییمان را کمتر کنیم و عشق و محبت را تجربه کنیم. اما این همسفران هرگز تنهایی درونی و عمیق ما را به طور کامل از بین نمیبرند.

البته که خوب است بتوانیم و آمادگی اش را داشته باشیم برای در آغازِ راهِ خودشناسی و رشد قرار گرفتن، از کمک “درمانگر صاحب صلاحیت” استفاده کنیم. اما این تنها راه نیست. اگر نشد و به هر دلیلی نتوانستیم، راههای بیشمار زیادی وجود دارد. مهم این است که هریک از ما راه منحصربه فرد خودمان را برای تغییر کردن پیدا کنیم.
نسرین جهانمرد

دسته‌ها: سلامت و پزشکی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *